FANDOM


Flaga Mongolii

Flaga Mongolii

Godło Mongolii

Godło Mongolii

Mongolia (mong.: Монгол улс; Mongol uls; Monggol ulus) - państwo w Azji położone na Dalekim Wschodzie, graniczące na północy z Rosją oraz na zachodzie, południu i wschodzie z Chinami. Stolicą państwa jest Ułan Bator. Mongolia dzieli się 20 prowincji (ajmaków). Oprócz ich posiada także 3 miasta wydzielone (Ułan Bator, Darchan, Erdenet). Językiem urzędowymi jest mongolski, jednakże także korzysta się z języka tureckiego, kazachskiego oraz rosyjskiego.

GeografiaEdytuj

Na zachodzie znajdują się góry Ałtaj osiągające wysokość do 4 400 m n.p.m. Przy tym paśmie górskim, możemy także znaleźć góry Changaj, wznoszące się na wysokość 4 000 m n.p.m. W części wschodniej dominują płaskowyże o wysokości od 1 000 do 1 500 m n.p.m. Obszar ten porasta tajga modrzewiowa i limbowa. W centrum kraju jest położona pustynia Gobi. 80% Mongolii stanowią stepy trawiaste wykorzystywane jako pastwiska dla owiec, bydła i kóz. Największymi rzeka są Selenga oraz Orchon. Największym szczytem Mongolii jest góra Nairamdal (4 374 m n.p.m.).

KlimatEdytuj

Na terenie całego kraju występuje klimat kontynentalny i skrajnie suchy klimat umiarkowany. Podczas długich zim temperatura waha się od 17 stopni Celsjusza do 23. Temperatura na pustyni może wynosić do 50 stopni Celsjusza. Klimat taki zapewnia około 260 jasnych i słonecznych dni w ciągu roku.

DemografiaEdytuj

Mongolia - mapa

Mapa Mongolii

94% mieszkańców stanową Mongołowie. W znacznej mierze prowadzą koczowniczy tryb życia. Obok Mongołów, można tutaj napotkać Kazachów, Chińczyków oraz Rosjan. Główną religią jest tybetańska odmiana buddyzmu. Innymi religiami na terenie Mongolii są lamaizm oraz islam. Oficjalnie większość mieszkańców Mongolii jest ateistami. Przyrost naturalny: 1,45% (2005). Analfabetyzm: 2,2%. Średnia długość życia: mężczyźni 62 lata, kobiety 67 lat (2005).

HistoriaEdytuj

Czyngis Chan

Czyngis Chan

Historia Mongolii rozpoczyna się w 1206 roku, kiedy to Czyngis-chan rozpoczął budowanie swojego imperium. Zjednoczył on ludy jeździeckie oraz rozpoczął podbijanie nowych ziem. Jego imperium rozciągało się od Chin po Bliski Wschód. Jego synowie kontynuowali jego dzieło, podbijając część Bliskiego Wschodu i Ruś. Po obaleniu w 1368 roku dynastii Yuan, cała Mongolia weszła w skład Chin. W 1911 roku od Chin oddzieliła się Mongolia Zewnętrzna. W 1924 roku powstała Mongolska Republika Ludowa. W 1961 wychodząca z politycznej samoizolacji Mongolia została członkiem ONZ, a 1962 — RWPG. Zachowanie orientacji prosowieckiej w sporze chińsko-sowieckim doprowadziło do przerwania od połowy lat 60. do połowy lat 80. kontaktów z ChRL. Od lat 80., pod wpływem zmian w ZSRR, nastąpiły w Mongolii próby demokratyzacji ustroju politycznego i gospodarczego; 1989–90 powstały opozycyjne partie polityczne. Mongolia Wewnętrzna (Mandżuria) nadal należała do Chin. W 1992 roku po rozpadzie ZSRR oraz Jesieni Ludów, rząd komunistyczny upadł.

PolitykaEdytuj

Wedle konstytucji z 1992 roku, Mongolia jest republiką wielopartyjną z jednoizbowym parlamentem nazywanym Wielkim Churałem Ludowym. Do parlamentu dochodzi 74 członków wybieranych w głosowaniu powszechnym na czteroletnią kadencję. Prezydent również pochodzi z wyborów powszechnych (jego kandydaturę zgłaszają partie polityczne reprezentowane w parlamencie) i sprawuje urząd przez cztery lata.

GospodarkaEdytuj

Mongolia za Chyngis Chana

Ekspansja Mongolii w średniowieczu

Produkt krajowy brutto na jednego mieszkańca wynosił 1 800 dolarów (dane z 2003 roku), jednakże w ciągu 8 lat spadł do 602 dolarów. Walutą jest tugrik (1 tugrik = 100 mongów). Po upadku komunizmu, Mongolia w bardzo powolnym tempie przeobraża się w kraj rozwijający się. W dużym stopniu przyczyniła się do tego prywatyzacja przedsiębiorstw. W Mongolii hoduje się owce, bydło oraz kozy. Tylko 15 ziem nadaje się pod uprawę. Uprawia się zboża, warzywa oraz rośliny pastewne. Wydobywa się węgiel kamienny, ropę naftową, molibden, miedź, złoto i cynę. Większość surowców odkryto w rządach komunistycznych dzięki geologom z ZSRR i Polski. Eksportuje się produkty spożywcze, surowce mineralne oraz wełnę kaszmirową. Importuje się maszyny, pojazdy, żywność i paliwa. 21% PKB pochodzi z przemysłu, 20% z rolnictwa, a 59% z usług. Pomimo problemów gospodarczych, Mongolia posiada dosyć dobrze rozwiniętą opiekę społeczną i zdrowotną. Mongolia posiada bardzo słabo rozwiniętą sieć turystyczną. Tylko w stolicy znajdują się hotele. Bezrobocie wynosi 20%.

KomunikacjaEdytuj

Stolica Mongolii, Ułan Bator jest połączona z koleją transsyberyjską. Sieć dróg liczy 46 470 km długości, jednakże tylko kilka procent z nich ma utwardzoną nawierzchnię. Dobry stan dróg występuje tylko wokół stolicy. Osiem portów lotniczych łączy najważniejsze miasta w państwie. Międzynarodowy port lotniczy mieści się w Ułan Bator.

Największe miasta MongoliiEdytuj

Budynek parlamentu w Mongolii

Budynek parlamentu w Mongolii

CiekawostkiEdytuj

  • Mongolia jest 6 pod względem wielkości krajem w Azji, a 18 na świecie.
  • Mongolia ma najmniejszą liczbę ludności na km kw na świecie.

Linki zewnętrzneEdytuj


Azja
Państwa Azji

AfganistanArmeniaArabia SaudyjskaAzerbejdżanBahrajnBangladeszBhutanBirmaBruneiChinyCyprFilipinyGruzjaIndieIndonezjaIrakIranIzraelJaponiaJemenJordaniaKambodżaKatarKazachstanKirgistanKorea PołudniowaKorea PółnocnaKuwejtLaosLibanMalediwyMalezjaMongoliaNepalOmanPakistanRosjaSingapurSri LankaSyriaTadżykistanTajlandiaTimor WschodniTurcjaTurkmenistanUzbekistanWietnamZjednoczone Emiraty Arabskie